Archive for July, 2012

Ikaapat na Yugto
Karugtong ng Ikatlong Yugto – hehehe

“Gusto mo ng tsokolate Letty?” tanong ni Loid sa babae pagkatapos nilang maubos ang kanilang miryenda.

“Huh? Bakit? Bibilhan mo ba ako?”

“Kung gusto mo ba,” sagot ng lalaki.

“Sige ba.”

“Halika, samahan mo ako, bili tayo sa labas, wala kase silang tsokolate dito.” At hinawakan nya na sa kamay si Letty at hinila patayo. Wala ng nagawa si Letty kundi ang tumayo na din.

“Babalik kami, antayin mo kami dito,” pasigaw na sabi ni Letty bago tuluyang naglaho ang dalawa sa mga mata ni Brix.
—————————————–

“I’m sorry for being late,” hinging paumanhin ni Louis kay Marianne. Yumuko ito at (more…)

Advertisements
Ikatlong Yugto
Karugtong ng mga naunang yugto – hehehehe

“Walang hiya ka! Ang lakas ng loob mong dalhin pati dito sa bahay ang babae mo!” Ang mga katagang sumalubong kay Brix nang buksan nya ang pintuan ng kanilang bahay. Kung hindi pa nya napansin ang paparating na vase, siguradong dumudugo ang kanyang ulo sa oras na ito. Pero may nananalayatay atang dugo ng mga langaw sa kanyang katawan kayat mabilis syang nakailag; parang sa langaw, sa dami ba naman ng mga mata nila, paparating palang ang pamalo ay lumilipad na ang mga ito.

Mabilis na naglakad si Brix papunta kay Renova at hinawakan ito sa kanyang mga kamay. Nagsisigaw si Renova, hysterical, pilit pinapakawalan ang sarili mula sa pagkakahawak ni Brix.
“Bitawan mo ako, hayup ka! Kung kalian ka tumanda saka ka lumandi. Mahiya ka sa sarili mo, nasa kolehyo na ang anak mo!”

“Tumigil ka!” Ang tiim bagang na sabi ni Brix at hinila si Renova papunta sa kanilang kuarto saka isinarado iyon. Si Aling Ester na matagal na nilang kasambahay sa kanilang bahay ay nakatunganga sa bilis ng mga pangyayari.

Binitiwan ni Brix ang namumula-mula ng kamay ni Renova dahil sa higpit ng kanyang (more…)

Ikalawang Yugto
Ikalawang Yugto ng Simula ng Katapusan

“Tol, anong gusto mong miryenda?” tanong ni Letty kay Ronrix sa tonong pilit pinapalaki ang boses habang mataman nya itong tinititigan. Nakaupo sila sa harap ng isang lamesa sa kanilang school canteen. Kasama nila si Loid, isa din nilang kaibigan.

“Kumurap ka naman,” ang biglang sabi ni Loid kay Letty, “napaghahalata ka tuloy. Huwag mo namang ipahalata sakin.” Ang malamang sabi ni Loid na may kasamang pagtatampo sa boses nito.

“Huh!” Namumula mula si Letty. “Ano bang pinagsasabi mo? Umayos ka, makakatikim ka sakin,” ang pabiro pa nitong sabi matapos makabawi.

Ngumiti ng may kasamang lungkot si Loid. “Ako ba, di mo ba tatanungin kung anong miryenda ang gusto ko? Magtatampo na ako nyan.”

“Isa, isa lang pre, mahina ang kalaban,” ang sagot naman ni Letty. “Pagkatapos ko dito kay pareng Ronrix, ikaw naman susunod na tatanungin ko.”

Walang imik si Ronrix, malayo sa kanila ang kanyang isip.

“Tol?” tanong ulit ni Letty (more…)

————

Babala: Maaring magkakabuhol-buhol ang iyong isip sa pagbabasa sa akdang ito. Ipinapayo ko lang po na bago pa man dumating ang yugtong iyon, buhulin mo na ang isip mo.  Mas maaga, mas maganda. Hahahaha

————-

Unang Yugto:
Simula ng Katapusan

“Ang pamilya ang pinaka-basic unit na bumubuo sa isang komunidad. Ang pamilya din ang humuhubog sa bawat miyembro nito. Ang mabuting samahan ng pamilya ang siyang pundasyon sa matatag na samahan ng bawat kasapi nito.”

Yan ang mga salitang namutawi sa bibig ni Ginoong Cruz. Isang binatang Propesor sa isang sikat na Unibersidad. Marami ang mga nagkakandarapa sa kanya na mga kababaihan at mga kalalakihan – mga colleagues nya at mga kanyang mga istudyante pero wala syang interest ni sa isa man sa kanila.

Tumingin sya sa kanyang mga estudyante… nag-hihintay na may magreact sa kanyang mga binitiwang salita.

“Sir, paano po pag broken family? Makakahubog parin kaya ito ng magandang mamamayan?” tanong (more…)

Why I Write

Posted: July 6, 2012 in Uncategorized
Tags: ,

——————

This was supposed to be an essay. A friend told us (me and my other friends in the Literati) to write why we write and I came up with this. In the end, there are things that I discovered. First, I write but I am not a writer. Second, I make poems but I am not a poet. And third, how do I call myself, then.

—————–

Why I Write

A newbie or a novice, you may call me that way in the arena of writing. Learning and discovering new things, which are ingredients towards better writing, are inevitable along this path. Discouragements and criticisms as well are like sharp stones scattered on the road that can prick the sole of the foot anytime; and it hurts!

I don’t quite remember the time when I started writing. All I know is that, as a young boy, learning my abc’s tickled my desire to reading. However, the things I read were (more…)

Guess the Title

Posted: July 6, 2012 in Poetry (emotional flush)
Tags: ,

—————————

This poem was designed to titillate the mind. To make the mind imagine. To walk into decadence. However, while things get better and better, it’s real intention is to pull you back, and ask yourself, why did I thought of such things.

————————–

 

His hands turned me naked
He salivated looking at my glory;
He dived on me.

He licked me like a pro
And I felt his tongue enclosed me; (more…)

————-

This poem was made for a friend. The title actually, or seemingly in odd with the contents. But by context, since the one this poem is addressed to, is someone who looks forward to a better future, hence the title. The contents then fit in. A probability of a fantasy future.

————

Glimpse of the Future
in the darkness of the night
a girl is on sight
singing melancholy
sobbing in agony

she looks in the sky
and she wonders why (more…)

———————————————

I’m not trying to be the know-it-all guy here. Neither am I portraying myself a philosopher or to that effect. My ideas could be irrelevant in actuality,or nonsense to a more understanding mind or a more philosophic mind.

——————————————–

Into my Messy World

Reality. Existence. Illusion. Dream. Simulation. Those were just some of the words that came into my mind as I wonder if “I” really exist; if “I” really am the one thinking, if “I” really am what I am.

I was walking lazily on a street one late afternoon thinking of many things like how am I supposed to become a billionaire as the song “I wanna be a billionaire” echoed in my background. If I become rich, I thought, I would buy these and those to make my family happy. I’m going to build a big house and a pool with it. I’m going to do business. I’m going to employ the whole barangay in my farm, in my house and in some of my businesses. But then, I suddenly heard a trumpet sound of which beauty I haven’t heard yet in my life. Then the heavens opened and a light descended. My mind panicked. I felt (more…)